Soba met vissenballen en quekiam

Voor allen bent u noedelminnaars daar, hier iets wij onlangs van per het verzoek van mijn dochter SAM genoten die zei zij beweegt vreselijk gebraden oosterse noedels met opslag-gekocht fishballs miste en quekiam. Dit is commercieel quekiam, let op u, de soort u bevroren van de supermarkt koopt, niet de binnen verpakte soort tawpe (tahoehuid) dat wordt gediend als voorgerecht in Chinese restaurants. Commercieel quekiam is zogenaamd slechts omdat het wordt gevormd en als gekleurd echt quekiam. In waarheid, is het meestal bloem. Zo zijn de vissenballen, eigenlijk.

De soep van de kip een Lapicadillo

Verwar geen picadillo van de Filipijns-Stijl met Mexicaanse en Cubaanse picadillo die een rundergehakthutspot is. De Filippijnse versie van Cubaanse picadillo is arroz La Cubana.

Picadillo in de Filippijnen is een soep met kleine stukken van rundvlees. Mijn vader maakte van hem met aardappelkubussen; de versie van mijn schoonmoeder heeft chayote. Mijn versie heeft wortel, aardappel en chayote kubussen. Hoe dat verwant is in één van de vroegste ingangen in dit blog gebeurde waar u ook een verklaring zult vinden in verband met waarom ik de schotel roep Snelle picadillo.

Deze ingang is over het substitueren van kubussen van de filets van de kippendij voor het rundvlees…

Een typische lunch in Stad Roxas

Daarna Boracay, brachten wij een paar dagen in Stad Roxas door. Een vriend, PJ Juinio, begroet van de plaats en zijn ouders bouwden daar een mooi huis om van hun pensioneringsjaren door het overzees te genieten. Wij bleven bij de woonplaats Junio, brachten zij ons aan hun vissenvijver om a te getuigen bangus (bandeng) oogst, gingen wij bezienswaardigheden bezoekend, aten wij uit… In het kort, hadden wij een prachtige tijd.

But wonderful as restaurant fare in Roxas City was, there was still nothing better than a home-cooked meal. Let me show you a typical home-cooked lunch during our three-day stay at Roxas City.

Molo soup for a hot summer night

… just as we decided to stick to a fish, chicken and vegetables diet, there was a sale at the fresh meat section of the supermarket two days ago — ground pork mix for making lumpiang shanghai. Buy one kilo, get another kilo for free. I couldn’t resist. So much savings. Besides, it’s not like we’re reverting to the meaty diet we have been used to in the past. And although the package said shanghai mix, I didn’t use the ground pork mix for lumpiang shanghai. On Tuesday, dinner was fried hito (catfish) and molo soup or pancit molo…

Steamed fish with oyster sauce

Just last month, I did a steamed fish experiment and both turned out well… Let me add another to my repertoire. Minus the minimal preparation time, this one is ready to serve in 30 minutes and cooks inside the oven in a tent of aluminum foil. I suppose that makes it a baked fish recipe rather than a steamed fish recipe but if we’re going to be strict about definitions, the fish was cooked in the steam inside the foil tent so I still say it is steamed fish.

Lo mein, not chow mein

If you ask a Filipino what the noodle dish in the photo is, he would probably say “pancit canton”… Strictly speaking, however, that is chicken lo mein in the photo.

Although both lo mein and chow mein refer to noodle dishes with stir fried meat or seafood and vegetables, there is one distinct difference between the two and it is not the crispiness of the noodles. When cooking chow mein, the noodles are fried separately albeit not to a crisp but simply to coat it with oil and give it better texture. The frying stage is skipped when making lo mein.

Bamboo shoots stir fry

Whenever I cooked bamboo shoots in the past, I always used fresh. The trouble is the amount of time it took to make the bamboo shoots tender…

So much has been said about canned bamboo shoots. The “true gourmets” claim that the delicate flavor that defines bamboo shoots is lost with the canning. Truth is, except for the convenience, the shorter cooking time and the wider cooking options, I have nothing to complain about canned bamboo shoots.

Talakitok (trevally) steaks with homemade pesto

Instead of cooking the fish separately and tossing them with the pesto afterwards, I cooked the fish steaks in the pesto over low heat. The result? Fish meat that absorbed the saltiness and garlicky flavor of the pesto. And, despite the amount of oil in the sauce, I didn’t have to worry about cholesterol because I used extra virgin olive oil to make the pesto. We were pouring the sauce over the rice and mixing it in. Darn, it was good.